Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Begonia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Begonia. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 22 grudnia 2015

Begonie bambusowe


Begonia aconitifolia A. DC.

W tym dziale opisane zostaną rośliny, które osiągają ponad metr wysokości, a przy tym typem wzrostu przypominają najbardziej bambus, czyli tak zwane "begonie bambusowe" (lub trzcinowe). 

Tego typu begonie potrzebują obszernych donic, najlepiej też głębokich. W małych nie są w stanie osiągnąć odpowiednio dużego rozmiaru. Begonia jest byliną, nie drzewem, tak więc jej kłącze nie będzie mogło prawidłowo rozwijać się w zbyt ciasnym pojemniku. Tylko odpowiednio duży pojemnik pozwoli urosnąć roślinie również wzwyż. Nim jednak zdecydujemy się na pofolgowanie korzeniom, trzeba zdać sobie sprawę, że niektóre gatunki lub odmiany osiągną ponad dwa metry wysokości i około metrową szerokość. Tak więc pojemnik należy dobierać z głową. Przede wszystkim musi być dopasowany do wnętrza, by nie stał się uciążliwym obeliskiem. 

Podłoże winno być stale wilgotne o odczynie kwaśnym. Zimą podlewanie można nieco ograniczyć, jednak kryterium decydującym o tym jest temperatura. Podobnie rzecz się ma z nawożeniem, to również musi być dostosowane do panujących warunków. Poza tym uprawa nie nastręcza trudności. 

Te wysokie begonie potrzebują zdecydowanie więcej światła niż inne rodzaje. Dobre efekty daje wystawa wschodnia w bliskości okna, lub południowa w niewielkim oddaleniu od niego. W witrynie zachodniej lub północnej będzie zdecydowanie zbyt ciemno, zwłaszcza w okresie jesienno-zimowo-wiosennym. Najlepiej rosną w szklarni, ogrodzie zimowym lub latem na zewnątrz. 

Niektóre gatunki i odmiany begonii bambusowych i krzaczastych wykazują większą tolerancję na chłody, dlatego można je utrzymywać na zewnątrz dłużej niż inne. Na przykład Begonia x albopicta var. rosea znosi dobrze spadki temperatury do +5 stopni C. Podobnie 'Benitochiba', której podziemne kłącze pod okryciem może wytrzymać mróz do -8 stopni C. 
Begonia 'Alas de Angel'






















Begonia luxurians Scheidw.





















Begonia maculata 'Luzerna'





















Begonia x albopicta W. Bull var. rosea
(nazywana zwyczajowo
Begonia 'Tamaya')











Begonie krzaczaste



Begonia 'Benitochiba'
Begonie tego rodzaju bardzo często zaliczane są do begonii bambusowych, ze względu na podobny typ wzrostu niektórych w tej grupie ujętych gatunków. Lepiej jednak będzie sklasyfikować je osobno. Dlaczego? Ze względu na wielkość. Zamiast nazywać je krzaczastymi, można je nazwać też kępiastymi. Rośliny, które zostaną tu zebrane osiągają od kilkudziesięciu centymetrów, do metra wysokości. Wyższe zostały sklasyfikowane właśnie jako begonie bambusowe. Do tej grupy natomiast zostaną również dodane te gatunki, które nie wyrastają z podłoża w taki sposób jak typowe begonie bambusowe, ale podobnie, tworzą gęste skupiska, a ich łodygi są wzniesione. 

Begonia hispida
var. cucullifera Irmsch.
Większość begonii tego rodzaju wykazuje większe zapotrzebowanie na światło niż begonie kłączowe. Dlatego można je z powodzeniem uprawiać na parapetach wschodnich, jedynie przy oknach południowych lepiej by stały w pewnym oddaleniu, lecz niezbyt dużym. 

Begonia
'Little Brother Montgomery'
Jako, że większość gatunków tu opisywanych wytwarza podziemne kłącza, z których wyrastają łodygi, to jak wysokie one urosną w głównej mierze zależy od wielkości pojemnika. Jeśli będzie on zbyt ciasny, to i kłącza nie będą w stanie prawidłowo rozwijać się, a w dalszej kolejności cała roślina będzie z czasem mizerniała. Optymalnym będzie przynajmniej dwulitrowy pojemnik. Nie trzeba się przejmować, jeśli roślina jest mała, ponieważ gdy tylko "poczuje" przestrzeń w korzeniach to i nad ziemią w krótkim czasie (dwa-trzy miesiące) pojawią się okazałe nowe pędy z większymi niż do tej pory liśćmi. 

Podłoże przeznaczone do uprawy powinno być kwaśne i dobrze przepuszczalne. Mieszanka torfu z niewielką ilością perlitu lub piasku jest w zupełności wystarczająca. Do podlewania najlepiej używać wody miękkiej, ale jeśli dysponujemy twardą nie będzie z tego powodu kłopotów. 

Nawożenie można prowadzić cały rok, jednak zimą nie powinno ono być intensywne. Dobrymi nawozami są mieszanki wieloskładnikowe bogate w fosfor, potas i azot. Tego ostatniego nie potrzeba więcej jak 7 % w stężonym preparacie. Dodatkowo nawóz powinien zawierać również mikroelementy.

Begonie kłączowe

Begonia caroliniifolia Regel



Ten rodzaj begonii jest dość dobrze znany, za sprawą popularnych w uprawie hybryd

gatunku Begonia rex. Oprócz nich coraz większą popularnością cieszą się inne gatunki oraz ich odmiany, jak na przykład Begonia masoniana, Begonia heracleifolia czy Begonia soli-mutata. To, co przyczynia się do popularności tych roślin, to przede wszystkim piękno ich liści oraz niezbyt wygórowane wymagania co do gleby, nieduże zapotrzebowanie na światło i niezbyt duże gabaryty. Jednak n
ie wszystkie begonie kłączowe rosną niskie. Niektóre z nich wytwarzają okazałe kłącza, wyrastające prawie pionowo w górę, tworząc znacznych rozmiarów kępy. Do takich można zaliczyć na przykład pochodzący z Meksyku gatunek Begonia carolineifolia.

Begonie kłączowe nie wymagają dużych pojemników (oprócz kilku gatunków osiągających spore rozmiary),  a już na pewno lepiej jest je uprawiać w niskich misach, niż w głębokich doniczkach. Wiele roślin tego typu nadaje się do uprawy w pojemnikach wiszących czy na wysokich kwietnikach.

Praktycznie wszystkie begonie wymagają żyznych gleb o odczynie kwaśnym-ewentualne odstępstwa od tej zasady będą zaznaczane w opisach konkretnych gatunków. Najlepszym będzie tu torf lub mielone włókna kokosowe. Gleba nigdy też nie powinna całkowicie wysychać, jednak zimą nie może być zbyt mokra. 

Begonia 'Rayon Vert'
Ważnym czynnikiem w uprawie domowej jest ponad to wysoka wilgotność powietrza. Begonie, to rośliny pochodzące głównie ze strefy tropikalnej. Suche powietrze może się okazać zabójcze dla nich, a w najlepszym wypadku przysporzy nam szkodników na roślinach. Warto też nadmienić, że niektóre gatunki nadają się wyłącznie do uprawy w terrariach lub szklarniach, ponieważ nie tolerują wilgotności spadającej poniżej 80%. Do takich należy na przykład Begonia bipinnatifida.

Begonia masoniana
Irmsch. ex Ziesenh.
Begonie kłączowe nie tolerują bezpośredniego promieniowania słonecznego, dlatego należy je uprawiać na parapecie zachodnim lub północnym. W innych wystawach doniczka powinna znajdować się w pewnym oddaleniu od okna. Latem rośliny można wystawić na zewnątrz w cienistym zakądku balkonu, tarasu czy ogrodu. W takich warunkach begonia poczuje się najlepiej. Ważne jednak jest by temperatura nocna nie spadała poniżej 10 °C.  Najbezpieczniejszym okresem są miesiące czerwiec-sierpień. 



Nawożenie można prowadzić cały rok, jeśli zimą temperatura utrzymywana jest na poziomie ponad dwudziestu stopni C. Jeśli jest niższa należy dokarmiania zaniechać.

Begonie bulwiaste




Begonie bulwiaste należą jak na razie do najczęściej hodowanych w Polsce. Popularność swą zyskały dzięki: stosunkowo łatwej uprawie, dużej dostępności, co za tym następuje, stosunkowo niskiej cenie oraz dużym walorom dekoracyjnym-przez wzgląd na długo utrzymujące się, okazałe kwiaty. W śród begonii bulwiastych czasami spotyka się w uprawie rośliny botaniczne, te jednak są trudno dostępne i kosztowne.


Uprawa begonii bulwiastych nie jest kłopotliwa i można się nimi cieszyć przez lata jeśli zachowa się kilka zasad, które ułatwiają życie i nam, i roślinom. Szukanie udziwnień nie zawsze przynosi korzyści. Oczywiście ilu hodowców, tyle też i technik. Opiszę te, które stosujemy w naszej uprawie. Najstarsze rośliny opisywanego rodzaju mają po ponad dziesięć lat. Nigdy nie chorowały i nie stwarzały najmniejszych problemów.

Pojemnik nie powinien być duży, wystarczy taki, który mieści bulwę, pozostawiając około 2 cm wolnej przestrzeni do krawędzi doniczki z każdej strony. Nie powinien być też zbyt głęboki. Najlepsze efekty dają naturalne naczynia gliniane-jeśli chodzi o pojemniki stojące. Z wiszących, najlepiej sprawdzają metalowe kosze wyściełane włóknem kokosowym i wypełnione torfem lub mielonym włóknem kokosowym. Zimujących bulw nie podlewa się, a latem przepuszczający wodę pojemnik nie stwarza zagrożenia przelania i gnicia bulwy. Pojemnik ceramiczny w całości oddycha, w przeciwieństwie do plastykowego. 

Aby posadzić nowo zakupioną begonię, bulwę wciskamy w podłoże, nie zakopujemy jej górnej części, by nie zaczęła gnić. Utrzymujemy temperaturę powyżej 20 °C. Gleba do której sadzimy powinna być stale wilgotna, ale nie mokra. Zraszamy wierzchnią warstwę gleby gdy ta przeschnie, do czasu pojawienia się pierwszych liści. 

Formy zwisające zaleca się uprawiać w pojemnikach wiszących. Ziemię wymieniamy co kilka lat, gdy doniczka jest zbyt mała i nie mieści bulwy. Coroczne uszkadzanie korzeni jest gorsze od wyjaławiającej się gleby. Begonie z reguły tak czy inaczej są nawożone w czasie wzrostu, więc jałowa gleba nie jest problemem. Uprawiamy takie begonie po pięć i więcej lat bez zmian podłoża, rok do roku niezawodnie, bujnie rosną i intensywnie kwitną. Po przesadzeniu zawsze wyrastają później, później też zakwitają, a dodatkowo osiągają mniejsze rozmiary. Tak więc to, co miałoby przynosić lepsze efekty uprawy, czyli coroczne zmienianie podłoża, działa dokładnie w drugą stronę, a ponad to jest to jeszcze dodatkowa praca i bałagan oraz ryzyko straty rośliny, która musi się ponownie aklimatyzować w podłożu. Takie samoutrudnianie sobie rzeczy prostych nazywamy "szukaniem kwadratowych jaj". Nie polecamy nikomu. Jeśli posiadamy większy pojemnik, warto posadzić w nim kilka bulw razem. 

Podlewanie zawsze należy przeprowadzać w sposób ostrożny. W czasie upałów gleba nie powinna wysychać, a wodę najlepiej dostarczać rano. Jeśli lato jest chłodne, podlewanie trzeba ograniczyć. Wodę dostarczamy w takich warunkach gdy gleba wyschnie. Jeżeli dodatkowo prócz chłodów występują też duże opady, koniecznym może się okazać zabranie roślin pod zadaszenie, aby nie zaczęły gnić. Ten rodzaj begonii dobrze zniesie przesuszenie, natomiast zbyt duża wilgotność może w krótkim czasie doprowadzić do gnicia roślin.

Nawożenie najlepiej prowadzić z każdym podlewaniem w mniejszym, niż zalecane stężeniem pożywki. Jeśli ktoś woli nawozić więcej, a rzadziej, trzeba pamiętać, że przed nawiezieniem podłoże nie może być suche, ponieważ to uszkodzi roślinę. Do dokarmiania begonii bulwiastych należy stosować pożywki o dużej zawartości potasu, fosforu i mikroelementów. Nie mogą natomiast zawierać dużych ilości azotu, gdyż rośliny nie będą w stanie go przetworzyć. 

Przed zimowaniem bulw nie należy wyciągać z doniczek. Powinny być one zimowane w podłożu, w którym rosły. Zimą bulw nie podlewamy wcale, przetrzymujemy je w chłodnym i ciemnym miejscu gdy podłoże całkowicie wyschnie. Wiosną przenosimy doniczki z begoniami w jasne i ciepłe miejsce (najlepiej w lutym), ponowną uprawę rozpoczynamy od zraszania, jednak niezbyt częstego, do czasu, aż pojawią się pierwsze liście. Dopiero wtedy można zwiększyć dawki wody, jeśli temperatura jest wysoka, czyli powyżej 20 °C.